Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Λευκάδα


Λευκάδα: Οι καλύτερες παραλίες του Ιονίου

Η Λευκάδα είναι ένα καταπληκτικό νησί που μπορείς να πας μέσω του δρόμου που συνδέει τη Λευκάδα με τη Βόνιτσα.


Η διαδρομή είναι κουραστική και περιμένεις με αγωνία να δεις πως είναι το νησί. Στην πρωτεύουσα βλέπεις καφετέριες και τουριστικά μαγαζιά. Στο κέντρο υπάρχουν πολλοί δρόμοι που σε κάνουν να μπερδεύεσαι. Στο λιμάνι όμως τα πολλά κότερα που στολίζουν τη θάλασσα σε ανταμείβουν για την κούρασή σου.

Φεύγοντας από τη χώρα, το Νυδρί είναι στο δρόμο σου. Είναι πολύ όμορφο. Στο λιμάνι υπάρχουν πολλά καραβάκια που κάνουν διαδρομές στα άλλα νησιά και λίγο πιο δίπλα έχει αρκετές θαλάσσιες δραστηριότητες. Αν πεινάσεις μπορείς να δοκιμάσεις πίτσα που η ζύμη  της είναι πολύ λεπτή.

Ενώ κατεβαίνεις πιο δυτικά συναντάς μια άλλη κωμόπολη, τη Βασιλική που έχει μαγευτικά νερά. Στο Πόρτο Κατσίκι απολαμβάνεις ένα όμορφο τοπίο και ένα ευχάριστο μπάνιο, αλλά έχει μυτερά βράχια. Και στο κάθισμα είναι μια από τις πιο διάσημες παραλίες μετά το Πόρτο Κατσίκι και έχει και άμμο. Αξίζει να αγοράσει κανείς τα φημισμένα αλλαντικά της Λευκάδας.

Οι άνθρωποι είναι φιλόξενοι, πρόθυμοι και καλοδεχτικοί. 

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Χριστούγεννα στη Γερμανία


 

Τα Χριστούγεννα στη Γερμανία είναι πολύ διαφορετικά από ότι στην Ελλάδα. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των Χριστουγέννων της Γερμανίας είναι τα εξής:

1) Όλος ο Δεκέμβριος λέγεται Advent από 1-24 Δεκεμβρίου.
2) Στο τραπέζι έχουν ένα στεφάνι συνήθως από έλατο όπου έχουν και τέσσερα κεριά. Κάθε βδομάδα, δηλαδή κάθε Κυριακή, ανάβουν και από ένα κερί.
3) Έχουν πάντα ένα calendar με 24 θηκούλες που βάζουν μέσα σοκολατάκια για τα μικρά παιδιά και κάθε μέρα παίρνουν από ένα.
4) Συνήθως στις 24 Δεκεμβρίου παραμονή των Χριστουγέννων τρώνε όλοι μαζί. Αυτή η βραδιά λέγεται Heiligabend.
5) Οι μεγάλοι, μετά το φαγητό, πηγαίνουν κατά τις 12  η ώρα σε λειτουργία.
6) Στις 25 Δεκεμβρίου το μεσημέρι τρώνε πάλι όλοι μαζί.
7) Από τις 26 και μετά γίνονται οι επισκέψεις των συγγενών.
8) Η ανταλλαγή των δώρων γίνεται στις 24 Δεκεμβρίου.



Έτσι είναι τα Χριστούγεννα στη Γερμανία, διαφορετικά από τα Ελληνικά. Δεν διαφέρουν  όμως στα μηνύματα  αγάπης , ζεστασιάς και  στην οικογενειακή ατμόσφαιρα μέσα σε όλα τα σπίτια, Γερμανικά και Ελληνικά…  

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Ατλαντίδα


Η μόνη ιστορικά γνωστή αναφορά για την Ατλαντίδα, (που παραμένει ακόμη ασαφές το αν πρέπει να καταταχθεί στην Ιστορία ή στη Μυθολογία), είναι εκείνη του Αθηναίου φιλοσόφου Πλάτωνα, ο οποίος αναφέρει το μύθο της στους διαλόγους του: "Τίμαιος" και "Κριτίας".Σύμφωνα με αυτές τις αναφορές, πριν από 8.500 έτη, στα δυτικά των Ηράκλειων Στηλών (σημερινό Γιβραλτάρ), μέσα στον Ωκεανό βρισκόταν μία μεγάλη, πλούσια, γόνιμη νήσος, η Ατλαντίδα.


Την ύπαρξη της αμφισβήτησαν όχι μόνο οι ιστορικοί και γεωγράφοι της εποχής , αλλά και οι σύγχρονοι γεωλόγοι και ωκεανολόγοι, που ασχολήθηκαν με το πρόβλημα της . Ο μύθος λέει ότι την εποχή που η Ατλαντίδα γνώριζε μεγάλη ακμή συνέβη ο μεγάλος κατακλυσμός, ενώ παράλληλα ένας φοβερός σεισμός καταπόντισε την πλούσια νήσο μέσα σε ένα ημερονύκτιο. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, η Ατλαντίδα να ταυτίζεται με την προ-κατακλυσμιαία Σουμερία.Κατά το μοίρασμα από τούς δώδεκα θεούς των γνωστών τότε περιοχών τής Γης, η Ατλαντίδα, επειδή περιστοιχιζόταν από τη θάλασσα, δόθηκε στον Ποσειδώνα. Ο Ποσειδών διάλεξε μία ωραιότατη πεδιάδα τής Ατλαντίδας για να κατοικήσει. Εκεί ζούσε o Eυήνωρ με τη γυναίκα του Λευκίππη και τη θυγατέρα τους Κλειτώ. O Ποσειδώνας, όταν είδε την ωραία Κλειτώ, την ερωτεύτηκε κι ήθελε να την κάνει γυναίκα του και βασίλισσα της νήσου. Αυτό και έγινε. Διάλεξε τότε έναν ωραίο λόφο, όπου έβαλε και του έχτισαν ένα ωραιότατο φρούριο. Αυτό το κτίσμα, το περιέβαλε με διαδοχικά κυκλικά κανάλια. Ο Ποσειδώνας και η Κλειτώ γέννησαν πέντε ζεύγη διδύμων υιών. Για αυτό ο Ποσειδώνας χώρισε την νήσο σε δέκα περιφέρειες και τούς έκανε όλους βασιλείς. Την κεντρική περιοχή, όπου και το ανάκτορό του, την παραχώρησε στον πρωτότοκο γιο του, τον Άτλαντα, τον οποίο έχρισε “βασιλέα των βασιλέων”.



Από το όνομα αυτού του γιου του θεού και βασιλέα Άτλαντα, έδωσαν στο νησί το όνομα Άτλαντίδα. Η χώρα ήταν πλούσια και παραγωγική. Υπήρχαν σε αφθονία όλα τα χρειαζούμενα αγαθά τής ζωής. Η Ατλαντίδα διακρινόταν επίσης για την αναπτυγμένη χλωρίδα. Η βλάστησή της ήταν πλουσιότατη. Διέθετε πολλά ψηλά και μεγάλα δέντρα, με άφθονους καρπούς μαλακούς και ξηρούς. Έτρεφε αρκετά ήμερα ζώα, και άγρια, καθώς και μεγάλο αριθμό (που τα εξημέρωναν) ελεφάντων. Το υπέδαφος της ήταν πλούσιο σε ευγενή και πολύτιμα μέταλλα και κυρίως σε χαλκό και ορείχαλκο, σε χρυσό, σε άργυρο και σε κασσίτερο. Τον ορείχαλκο τον εκτιμούσαν αμέσως μετά το χρυσό. Το ελεφαντόδοντο επίσης χρησιμοποιούταν για πολλές χρήσεις και κυρίως σε διακοσμήσεις. Το κλίμα και το περιβάλλον, ήταν ιδανικά για ν' αναπτυχθούν άνθρωποι νοήμονες και οξυδερκείς. Όλοι οι κάτοικοι ήταν εργατικοί και με τον καιρό ανάπτυξαν απαράμιλλο πολιτισμό.Κατασκεύασαν επιβλητικά κτίσματα, μεγαλειώδη ανάκτορα και άλλα μέγαρα, ναούς, βωμούς, μεγάλες γέφυρες, αψίδες, λιμένες, ναυπηγεία και ναύσταθμους, διώρυγες, τεχνητές λίμνες, μεγάλα πλοία, άρματα και πλήθος αγάλματα, μνημεία, και τύμβους . Οι ναοί τους ήταν χτισμένοι με ογκόλιθους χρωματιστούς και οι επισημότεροι ήταν σκεπασμένοι με χρυσές, ασημένιες, κασσιτερωμένες η ορειχάλκινες πλάκες.


Το κεντρικό ανάκτορο ήταν φανταστικό. Έστεκε επιβλητικό πάνω σε ένα λόφο. Τα τείχη του ήταν χτισμένα με ογκώδεις πελεκημένους λίθους μαύρους, λευκούς και ερυθρούς, που ήταν στολισμένοι με κασσίτερο. Καθώς έκοβαν τούς μεγάλους λίθους για να κατασκευάσουν τα ανάκτορα, κατασκεύαζαν συγχρόνως στο εσωτερικό, δύο βαθιές αποθήκες για πλοία. Το τείχος της ακρόπολης το είχαν επενδύσει με ορείχαλκο, που φαινόταν να λάμπει ανάμεσα σε φλόγες. Στην ακρόπολη υπήρχε και ο πανέμορφος ναός του Ποσειδώνα, που τον κατασκεύασαν με ελεφαντόδοντο και χρυσό. Το άγαλμα του θεού ήταν στημένο σε ένα άρμα με έξι φτερωτά άλογα κι ήταν ψηλό μέχρι το ταβάνι του ναού. Περιστοιχιζόταν από εκατό Νηρηίδες που κάθονταν σε δελφίνια. Ο βωμός ήταν επίσης στην ακρόπολη κι ήταν ανάλογος σε κάλλος με το ναό. Εκεί υπήρχαν ακόμα πλήθος αγάλματα.

Όμως έγιναν τρομακτικοί σεισμοί και κατακλυσμοί, οπότε σε ένα ημερονύκτιο χάθηκε ολόκληρος ο στρατός σας μονομιάς. Άνοιξε η γη και τον κατάπιε και το νησί της Ατλαντίδας τότε βούλιαξε στη θάλασσα και εξαφανίστηκε. Για αυτό, μέχρι τώρα το εκεί πέλαγος είναι αδιάβατο και ανεξερεύνητο, επειδή εμποδίζει πραγματικά η μάζα της λάσπης στους ρηχούς βράχους (υφάλους) που απόμειναν σε κείνο το μέρος μετά την καθίζηση του νησιού....

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

Το πρόβλημα στον Κορινθιακό συνεχίζεται


Το χρόνο που έφυγε μας απασχόλησε αρκετά το θέμα με το εργοστάσιο που πρόκειται να κατασκευαστεί στη Βοιωτία. Το πρόβλημα αυτό απασχολεί μέχρι και σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων της περιοχής αλλά και των κατοίκων των γύρω περιοχών.


Πέρυσι έγινε μεγάλος αγώνας για την απόρριψη αποδοχής της κατασκευής του εργοστασίου. Στον αγώνα αυτό πρωτοπόροι ήταν οι νέοι, οι άνθρωποι που ζουν την κάθε στιγμή της ζωής τους, σε ένα κόσμο που δεν τους αξίζει. Θέλοντας λοιπόν να σώσουν το περιβάλλον και το μέλλον τους διοργανώνουν διαδηλώσεις.

Τα παιδιά αυτά έχουν σκοπό την ευαισθητοποίηση των επιχειρηματικών και όσων κοιτούν το συμφέρον τους μέσα από την καταστροφή ενός κόσμου που δεν τους ανήκει, διότι ανήκει στα παιδιά τους.

Οι νέοι προσπαθούν συνεχώς με τη βοήθεια κάποιων ευσυνείδητων πολιτών να διώξουν το χρήμα και να φέρουν το πράσινο και την ειρήνη.

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΠΕΡΑ


Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι υπάρχει πέρα από τη γη? Ε, λοιπόν δεν είστε οι μόνοι.

Εκατομμύρια άνθρωποι εδώ και χιλιάδες χρόνια έκαναν κάποτε ακριβώς την ίδια ερώτηση. Βέβαια ο καθένας απαντάει αυτήν την ερώτηση με διαφορετικό τρόπο.

Οι αρχαίοι παρακολουθούσαν την πορεία των πλανητών και όλα τα γεωλογικά γεγονότα και προσπαθούσαν να τα συνδυάσουν με θρησκείες και διαφόρων ειδών θεότητες. Σε κάθε γωνία της γης και για κάθε ‘‘περίεργο’’ φαινόμενο υπήρχε κι ένας θεός.
Γενικότερα θρησκεία – λογική υπήρχε και θα υπάρχει μία αντιπαλότητα. Για να φανταστείτε ο Αρίσταρχος ο Σάμιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος στο κόσμο που είχε την αντίληψη του ηλιοκεντρικού συστήματος. Με λίγα λόγια ήταν ο πρώτος που είπε ότι η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο και όχι ο ήλιος γύρω από τη γη. Η αντίληψή του αυτή όμως απορρίφθηκε λόγω της Καθολικής εκκλησίας επειδή καθιστούσε τον άνθρωπο κέντρο του σύμπαντος. Και αφού ο άνθρωπος ζει στη γη συνεπώς το κέντρο του σύμπαντος είναι η γη.

Ο Αϊνστάιν με τη θεωρία τής σχετικότητας περιγράφει πολύ καλά των κόσμο των άστρων και των γαλαξιών. Πίστευε ότι ο χώρος μπορεί να αλλάζει σχήμα και να παραμορφώνεται.

Πολλοί επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν το σύμπαν με βάση το χρόνο και τον χώρο. Τα πράγματα όμως είναι πολύ μπερδεμένα, γεγονός που έχει κάνει τους επιστήμονες να σκεφθούν την ύπαρξη 2 διαστάσεων χρόνου. Το φαντάζεστε??? Μπορεί την ίδια ακριβώς στιγμή με εμάς να υπάρχει και κάποιο άλλο σύμπαν που να βρίσκεται στο 3000 μ.Χ. ή ακόμα και στο 3000 π.χ.!!!

Γενικότερα και με ποιο απλά λόγια μέχρι στιγμής κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξηγήσει με ακρίβεια τι ακριβώς υπάρχει εκεί έξω. Το ερώτημα αυτό παραμένει αναπάντητο εδώ και πολλά χρόνια και μάλλον θα παραμείνει λίγο ακόμα ώσπου… ποιος ξέρει? Μπορεί κάποιος, κάποτε, κάπου να είναι σε θέση να το απαντήσει. 

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

H πιο ωραία εκδρομή!

Πριν λίγες μέρες πήγαμε διήμερη εκδρομή στα Κρέστενα Ηλείας. Επισκεφθήκαμε τον ποταμό Αλφειό, την Αρχαία Ολυμπία και παρακολουθήσαμε το Περιβαλλοντικό πρόγραμμα «Ολυμπιακές Διαδρομές».
Αρχαία Ολυμπία
Το Κέντρο όπου μείναμε ήταν έξοχο. Οι άνθρωποι ήταν πολύ καλοί και φιλικοί. Η μαγείρισσα έφτιαχνε πολύ ωραία φαγητά και τέλεια γλυκά.Ποταμός

Η πιο ωραία στιγμή για μένα ήταν στον ποταμό Αλφειό αλλά και το βράδυ η βόλτα μας στην πόλη και τα παιχνίδια που παίξαμε στο δωμάτιο όλοι μαζί.
Αλφειός  Ποταμός
Μακάρι να ξαναπήγαινα !
Ήταν η πιο ωραία εκδρομή που έχω πάει με το σχολείο!

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Ποιήματα αγάπης



Θέλω να  γίνω ΑΕΡΑΣ
για να χαιδέψω το πρόσωπό σου.
ΝΕΡΟ για να αγγίξω τα χείλη σου,
ΦΩΤΙΑ για να κάψω την καρδιά σου,και
ΨΥΧΗ για να μπω στη ζωή σου…

“Ποτέ μην αγαπήσεις τον άνθρωπο
που Θα σου πει “Σ’αγαπώ”…,
Να αγαπήσεις αυτόν που
Θα σε κοιτάξει με δάκρυα στα μάτια
kαι θα σου πει “αγάπησέ με”…

Σου στέλνω άγγελο κρυφό,
να σε φυλάει τη νύχτα!!!
Να έχεις όνειρα γλυκά,
μωρό μου, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!!!

θα είμαι κοντά σου!
Σαν άγγελος θα έρχομαι
σε κάθε κάλεσμά σου!!!

Λένε, πως η απόσταση
Χωρίζει καρδιές,
Κάνει αγάπες να ανήκουν Στο χθές
Μα παρ’όλο που είσαι Μακριά μου,
σε εσέναΑνήκει η καρδιά μου!!!

Όταν τα χείλη δεν μιλούν,
τα μάτια μαρτυράνε,
γιατί επίμονα κοιτούν,
εκεί που αγαπάνε!!!

Δεν είναι τα σχολεία,
Δεν είναι οι βαθμοί,
Εκείνο που μου λείπει
Είναι η Ζωή…

Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

Πως αισθάνεται ένας έφηβος σήμερα


Στις μέρες μας το πως αισθάνεται ένας έφηβος έχει τεθεί και τίθεται επανειλημμένα όμως αναποτελεσματικά. Σκέφτηκα να γράψω αυτό το άρθρο εκφράζοντας έτσι την άποψή μου πάνω στο θέμα προς τους συνανθρώπους και συμμαθητές μου.

Έχω επανειλημμένα διαβάσει άρθρα άλλων παιδιών αλλά σε όλα κάτι έλειπε. Πιστεύω πως θεωρούνε τον ίδιο τον εαυτό τους ανώριμο και ανεύθυνο λέγοντας πως πάντα φταίνε οι γονείς. Εγώ πιστεύω πως ο έφηβος εκμεταλλεύεται το συμβάν προς όφελός του και όταν πρέπει να τιμωρηθεί για κάτι «δείχνει με το δάχτυλο τους γονείς του », δηλαδή ρίχνει την ευθύνη στους γονείς για να αποφύγει το φταίξιμο. Με άλλα λόγια πιστεύω πως όλο και κάπου θα φταίει το παιδί.


Επιπρόσθετα, έχω να πω πως για αυτό δεν ευθύνεται μόνο το σχολικό περιβάλλον αλλά φταίει και το περιβάλλον στο σπίτι όπως και η σχέση μεταξύ γονιών-παιδιών. Αν είναι επιθετικές τότε είναι λογικό το παιδί να είναι επιθετικό απέναντι σε άλλα παιδιά. Αλλά δεν πιστεύω πως τα παιδιά δεν έχουν συνείδηση του τι κάνουν και του γιατί κάνουν κάτι.

Λέγοντας αυτά δεν θέλω να ρίξω βάρος στα παιδιά, δεν λέω, φταίει και ο γονιός αλλά φταίει και το παιδί. Φταίει επειδή εκμεταλλεύεται την άποψη του ενήλικα για τον ίδιο. Παρόλα αυτά επειδή παρατήρησα το εξής περίεργο φαινόμενο, όλα τα παιδιά πιστεύουν ακριβώς το ίδιο πράγμα οπότε συλλογίστηκα «μήπως αυτό το κάνουν ενστικτωδώς?». Αυτό όμως είναι κάτι που δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά.

Η τελική μου άποψη πάνω στο θέμα είναι πως οι συμμαθητές μου τα λένε πολύ ρόδινα για μας, δεν πιστεύω πως για όλα φταίνε οι καθηγητές και οι γονείς.  Όμως  έχουν ένα μεγάλο μέρος ευθύνης, όπως έχουν και τα ίδια τα παιδιά ένα μικρό μερίδιο ευθύνης.